En nee, die termen hebben in dit verhaal niets met fysieke activiteiten te maken, hoewel ik de passieve en actieve manier van leven wel graag vergelijk met tennis. Ik heb inmiddels namelijk ervaren dat het een duidelijke en begrijpelijke metafoor is.

Voor de passieve mens bestaat het leven uit het zo goed mogelijk terugslaan van aangespeelde ballen. Iedere dag wordt de passieve mens geconfronteerd met diverse situaties waar hij/zij, bijna blindelings en/of op een automatische piloot, op reageert.
Het leven wordt bepaald door externe factoren. Wat er gebeurt, bepaalt wat de passieve mens gaat doen.
En ook al levert een reactie niet het resultaat dat eigenlijk gewenst is: de passieve mens blijft vasthouden aan die reactie, omdat hij nou eenmaal zo is. Omdat het leven nou eenmaal zo is. Omdat het zo hoort. Omdat het zo moet.

Voor de actieve mens bestaat het leven uit het zelf bepalen van het spel. Volkomen onafhankelijk van het spel van de tegenstander, bepaalt de actieve mens waar en hoe hij de bal zal spelen.
De actieve mens heeft voor zichzelf een strategie ontwikkeld. Een koers.
De actieve mens heeft zich lang en kritisch gebogen over vragen als ‘wat wil ik?’ en ‘wat moet ik doen of veranderen om te krijgen wat ik wil?’ en stemt zijn reactie af op de gevonden antwoorden.

De actieve mens laat zich niet afleiden door de reactie van anderen. Hij voelt niet de behoefte om het gedrag van anderen te imiteren om zo geaccepteerd te worden. Hij reageert op een manier die bij hém past. Hij ziet iedere situatie als een mogelijkheid om iets over zichzelf te leren en past die nieuwe inzichten ook toe. Omdat hij merkt dat het werkt.

Ben jij actief of passief?

Het is geen aangeboren karaktereigenschap. Het is een keuze.
Er is geen oordeel. Actief is niet beter of slechter dan passief. Het is een keuze.
Wat kies jij?